Վերլուծական

Ռուսաստանը, Թուրքիան և Ադրբեջանը միասնական որոշմամբ 2020թ. Արցախը խլեցին Հայաստանից և կրկին բաժանեցին միմյանց միջև: Արևմուտքը չխոչընդոտեց որոշման կայացմանը, քանի որ նախ Հայաստանը պրոռուսական ամենամեծ «որջերից» մեկն էր, որին խելքի բերելու համար անհրաժեշտ էր շոկային թերապիա և հաջորդը, ծրագրավորվել էր Ռուսաստանի համար լարել թակարդ, երբ Հարավային Կովկասի հաջողությունով արբեցած Կրեմլը հարձակվելու էր Ուկրաինայի վրա, որտեղ էլ ջարդելու էր սեփական ատամները: Ըստ էության, Արևմուտքը շատ ավելի մտածված և մանրակրկտորեն հաշվարկված ծրագրով է առաջ ընթանում: Արցախյան երկրորդ պատերազմը նախերգանքն էր շատ ավելի հեռու գնացող ծրագրերի, որտեղ բացի վերը հիշատակված երեք պետությունների, միևնույն` եվրասիական ճամբարի մասնակիցներն էին Չինաստանը և Պակիստանը: Հիշատակման արժանի է նաև Իսրայելը, որի նպատակները քիչ այլ էին...

ԴԻՄԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱՄ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՎԱՐՏ Վարուժան Ավետիսյանի հարցազրույցը ՄԱՍ2 -Հարց- Պարոն Ավետիսյան Բևեռը հայտարարեց, որ դուք Բևեռի անցումային կառավարության վարչապետի և պետության ղեկավարի թեկնածուն եք: Սա նշանակում է, որ Բևեռը սկսո՞ւմ է խոստացված պայքարը: -Պատասխան- Բևեռը պայքարի ծնունդ է և մշտապես պայքարի մեջ է: Այդ հայտարարությունը պայքարի հերթական փուլի մեկնարկի արձանագրումն է: -Հարց- Միաժամանակ հայտարարություն եղավ ձեր և Մխիթար Ավետիսյանի կողմից՝ պատրաստվե՛լ բոլոր ձևերով ու միջոցներով դիմադրության: Ինչպե ՞ս եք պատկերացնում ձեր մասնակցությունն այդ պրոցեսներին, չէ՞ որ բանտում եք: -Պատասխան- Բոլոր ձևերն ու միջոցները ներառում են նաև դիմադրության գաղափարական-բարոյական դրսևորումները: Այո, ցավոք սրտի, մենք այս փուլում չենք կարող ֆիզիկապես մասնակցել, սակայն անում ենք և կանենք մեր...

Ժամանակակից հայկական աշխարհընկալումը մշտարթուն պահում է այն համոզմունքը, որ քաղաքականության մեջ իրավունքը երկրորդային կամ, նույնիսկ, կեղծ կատեգորիա է, եւ որ աշխարհում ամեն ինչ որոշվում է իրապաշտական (ռեալպոլիտիկի) հողի վրա։ Ըստ այդ համոզմունքի՝ աշխարհում կան ուժային կենտրոններ, որոնցից է կախված մեր ու մեզ նման հանրությունների ապագան։ Ուստի, մեր խնդիրն է գտնել մեզ պաշտպանող ուժային կենտրոնին, պայմանավորվել նրա հետ («կախվել» նրանից) ու նրա օգնությամբ փրկություն գտնել այս արեւի տակ։ Մի պարզ օրինակ։ 30 տարի Հայաստանի գրեթե ամբողջ քաղաքական էլիտան լծված էր Արցախի հարցում իրավունքը արհամարհելու գործին։ Ոտնահարելով ՀՀ Անկախության հռչակագիրը՝ այդպես էլ ոչ մի վարչախումբ երբեք չգնաց Արցախը ՀՀ մաս ճանաչելու կամ ԼՂՀ-ն ճանաչելու ու նրա հետ իրավապայմանագրային հարաբերություններ հաստատելու ճանապարհով։ ...

Ռուսաստանի Դաշնության և նրա տեղեկատվական դիվերսանտների տեղեկատվական և հոգեբանական հարձակումը հայկական ցանցի վրա ու խուճապ սերմանելու փորձերը ևս մեկ անգամ ընդգծում են Հայաստանում ռուսական լրատվամիջոցների փակման գերկարևորությունը։ Քանի դեռ գործում է ռուսական քարոզչությունը, պետք է մասնագիտորեն ընդունել, որ շատ ու շատ դժվար է լինելու հայ հասարակությանը մոբիլիզացնել ագրեսորին դիմակայելու անհրաժեշտության շուրջ։ Եթե Հայաստանի իշխանությունն ի վիճակի չէ բարձրացնել այդ հարցը, ապա պետք է մտածել հասարակական ճնշման մասին, որը կստիպի իշխանությանը լռեցնել թշնամու ձայնը։ Այո՛, ճիշտ այդպես: Եկել է ռազմական տերմինաբանության և երևույթը իր անունով անվանելու ժամանակը. ռուսական լրատվամիջոցները թշնամու ձայնն են։ Ես հայ հասարակության հետ չեմ աշխատել, ավելի ճիշտ՝ դասախոսություններ եմ կարդում, խոսում և այլն,...

ԿԳԲ֊ի եվ պսեվդոարեվմտամետների մասին Սովորական քաղաքացու համար, ով չի խորանում որոշ քաղաքական նրբությունների մեջ, երբեմն դժվար է կողմնորոշվել քաղաքական ուղղությունների եվ դրանց երանգների մեջ։ Դրա վառ օրինակը մեր հասարակության մեջ տիրող Սոդոմ եվ Հոմորն է։ Շատ մոդայիկ է դարձել «կգբ֊շնիկ» մեղադրանքը, հատկապես արևմտամետների դաշտում։ Այդ պիտակով իրար վրա ցեխ են շպրտում շատ գործիչներ, բայց հիմա ես կփորձեմ Հայաստանի եվ հատկապես Բեվեռի օրինակի վրա ցույց տալ, թե ովքեր են իրական «կգբ֊շնիկները», և ինչու են նրանք վտանգավոր։ Մեր քաղաքական դաշտը կարելի է պայմանականորեն բաժանել երեք մասի՝ պատրոնդաշիստ ազգայնական, այսինքն մարդիկ ովքեր կարծում են, որ ՀՀ կարող է բոլորի վրա թքել եվ ինքը միայնակ իր հարցերը լուծել, ռուսամետ եվ արևմտամետ։ Առաջին երկու դաշտի մասին շատ բան ասելու առանձնապես չկա, քանի որ առաջին...