Վերլուծական

Ժամանակակից հայկական աշխարհընկալումը մշտարթուն պահում է այն համոզմունքը, որ քաղաքականության մեջ իրավունքը երկրորդային կամ, նույնիսկ, կեղծ կատեգորիա է, եւ որ աշխարհում ամեն ինչ որոշվում է իրապաշտական (ռեալպոլիտիկի) հողի վրա։ Ըստ այդ համոզմունքի՝ աշխարհում կան ուժային կենտրոններ, որոնցից է կախված մեր ու մեզ նման հանրությունների ապագան։ Ուստի, մեր խնդիրն է գտնել մեզ պաշտպանող ուժային կենտրոնին, պայմանավորվել նրա հետ («կախվել» նրանից) ու նրա օգնությամբ փրկություն գտնել այս արեւի տակ։ Մի պարզ օրինակ։ 30 տարի Հայաստանի գրեթե ամբողջ քաղաքական էլիտան լծված էր Արցախի հարցում իրավունքը արհամարհելու գործին։ Ոտնահարելով ՀՀ Անկախության հռչակագիրը՝ այդպես էլ ոչ մի վարչախումբ երբեք չգնաց Արցախը ՀՀ մաս ճանաչելու կամ ԼՂՀ-ն ճանաչելու ու նրա հետ իրավապայմանագրային հարաբերություններ հաստատելու ճանապարհով։ ...

Ռուսաստանի Դաշնության և նրա տեղեկատվական դիվերսանտների տեղեկատվական և հոգեբանական հարձակումը հայկական ցանցի վրա ու խուճապ սերմանելու փորձերը ևս մեկ անգամ ընդգծում են Հայաստանում ռուսական լրատվամիջոցների փակման գերկարևորությունը։ Քանի դեռ գործում է ռուսական քարոզչությունը, պետք է մասնագիտորեն ընդունել, որ շատ ու շատ դժվար է լինելու հայ հասարակությանը մոբիլիզացնել ագրեսորին դիմակայելու անհրաժեշտության շուրջ։ Եթե Հայաստանի իշխանությունն ի վիճակի չէ բարձրացնել այդ հարցը, ապա պետք է մտածել հասարակական ճնշման մասին, որը կստիպի իշխանությանը լռեցնել թշնամու ձայնը։ Այո՛, ճիշտ այդպես: Եկել է ռազմական տերմինաբանության և երևույթը իր անունով անվանելու ժամանակը. ռուսական լրատվամիջոցները թշնամու ձայնն են։ Ես հայ հասարակության հետ չեմ աշխատել, ավելի ճիշտ՝ դասախոսություններ եմ կարդում, խոսում և այլն,...

ԿԳԲ֊ի եվ պսեվդոարեվմտամետների մասին Սովորական քաղաքացու համար, ով չի խորանում որոշ քաղաքական նրբությունների մեջ, երբեմն դժվար է կողմնորոշվել քաղաքական ուղղությունների եվ դրանց երանգների մեջ։ Դրա վառ օրինակը մեր հասարակության մեջ տիրող Սոդոմ եվ Հոմորն է։ Շատ մոդայիկ է դարձել «կգբ֊շնիկ» մեղադրանքը, հատկապես արևմտամետների դաշտում։ Այդ պիտակով իրար վրա ցեխ են շպրտում շատ գործիչներ, բայց հիմա ես կփորձեմ Հայաստանի եվ հատկապես Բեվեռի օրինակի վրա ցույց տալ, թե ովքեր են իրական «կգբ֊շնիկները», և ինչու են նրանք վտանգավոր։ Մեր քաղաքական դաշտը կարելի է պայմանականորեն բաժանել երեք մասի՝ պատրոնդաշիստ ազգայնական, այսինքն մարդիկ ովքեր կարծում են, որ ՀՀ կարող է բոլորի վրա թքել եվ ինքը միայնակ իր հարցերը լուծել, ռուսամետ եվ արևմտամետ։ Առաջին երկու դաշտի մասին շատ բան ասելու առանձնապես չկա, քանի որ առաջին...

ԴԻՄՈւՄ Հայաստանի, Իրանի ու Վրաստանի իշխանություններին, քաղաքական, հասարակական, ռազմական գործիչներին, մտավորականներին, հոգևորականներին և ընդհանրապես հանրություններին. Աշխարհագրությունը հուշում է, որ եթե հաշվի չառնենք օվկիանոսային երկար ճանապարհները, արևելքն ու արևմուտքը իրար ուղիղ կապող միակ հնարավորինս անկախ (թուրքական և ռուսական գործոնները շրջանցելու հնարավորություն ունեցող) ճանապարհը Իրան-Հայաստան-Վրաստան երկրներով անցնող միջազգային ճանապարհն է։ Այս ճանապարհի գործարկումն ու դրա ինքնիշխան անկախության ապահովումը պետք է լինի այս երեք երկրների գլխավոր նպատակներից մեկը։ Ցանկացած միջազգային կառույց, երկիր, գերտերություն, ով դեմ է այս ճանապարհի կայացմանը, դեմ է մեր երեք երկրների շահերին և գոյությանը, նաև այս ճանապարհից օգտվել ցանկացող երկրների շահերին ու զարգացմանը, սրա գիտակցումը պետք է ուղե...

Պուտինի հեղինակած ու Կիկոլի skype-ով ստորագրած նոյեմբերի 9-ի թղթի կտորը Փելոսին բառացի կոչեց "so called peace agreement" - այսպես կոչված խաղաղության համաձայնագիր։ Հրապարակ թերթի ռսաստրուկ պրովոկատորի հարցին պատասխանը կարող էր իհարկե լավը լինել, բայց դիվանագիտական լեզվով երեւի նորմալ էր։ Հայաստանին Թայվանի ու Ուկրաինայի կողքին դնելը ուժի մեջ է։ Իսկ դա, եթե հնչել է էդ մակարդակում, իրոք շատ բան է նշանակում։ Ու ամենակարեւորը, տրամաբանական կլիներ, որ ասուլիսն արվեր ԲՈԼՈՐ կարեւոր հանդիպումներից ու քննարկումներից հետո։ Իսկ էս մեկը եղավ Նիկոլի հետ հանդիպումից ԱՌԱՋ։ Իսկ հնարավո՞ր ա սենց մի ֆանտաստիկ բան։ Ամեն ինչ արդեն ոչոշված ա առանց կիկոլի։ Ուղղակի վերջում կիկոլի ու ՊՆ-ի հետ հանդիպում են, որ տեղեկացնեն ինչը ոնց պիտի արվի։ Դավիթ Ս. Դավթյան  ...

Կան լուրեր Իշխանասարի շուրջ ռազմական գործողությունների վերսկսման մասին, Գորիսում նաև հնչում են հրետանու ձայները։ Ինձ համար սա նշանակում է, որ իրավիճակը ոչ միայն Արցախում, այլեւ Հայաստանի Հանրապետությունում պետք է սկսել դիտարկել ոչ թե քաղաքական ու ռազմական, այլ ինքնիշխանության ու ինքնիշխան որոշումների տեսանկյունից։ Երկիրը գտնվում է արտակարգ իրավիճակում, սակայն ուժային վերնախավը, երկրի բարձրագույն ռազմական և քաղաքական ղեկավարությունը հրաժարվում է ճանաչել այդ փաստը, հրաժարվում է ռազմական դրություն մտցնել։ Հայաստանի վարչապետի երեկվա ելույթը խորհրդարանում վառ ապացույցն է այն բանի, որ նա չի ցանկանում պատասխանատվություն ստանձնել՝ շարունակելով պաշտոնավարել։ Հայ գեներալները նույնպես չեն կարողանում համարժեք արձագանքել արտակարգ իրավիճակին՝ տղամարդուն բնորոշող կարևոր բանի բացակայության պատճառով։ Վա...